Hoe mijn zelfvertrouwen een deuk opliep en mijn faalangst alleen maar groter werd.
Remember my name -FAME- I’m gonna live forever, I’m gonna learn how to fly -high-’
zo zong ik luidkeels mee op de hit van Irene Cara naar de gelijknamige en mijn favoriete show allertijden ‘Fame’. Zoals ze dansten dat kon ik ook
daar was ik van overtuigd want ik oefende me een ongeluk voor de buis. Ik was 8 jaar. Op mijn 13e had ik helaas amper nog geen een degelijke dansles
gehad. Ik voelde gewoon dat de tijd begon te dringen en ik werd er een beetje nerveus van. Samen met een vriendinnetje had ik wat onderzoek verricht om erachter te komen wanneer ik moest starten om professioneel te worden. Oei, ik zou heel snel moeten beginnen anders zou dit vak alleen nog maar als hobby door mij beoefent kunnen worden.
Wat stond mij te doen om mijn droom waar te maken? Mijn smeekbede begon bij mijn moeder, jammer maar begrijpelijk kon zij het niet opbrengen als alleenstaande moeder van vier kinderen. Dus stuurde ze mij door naar mijn vader. Daar werd ik al helemaal nerveus van. Ik kon namelijk geen hoogte van hem krijgen en eigenlijk was ik toch een beetje bang van hem door zijn lage zware bulderende stem. En iets aan hem vragen, nee daar stond ik nou niet om te trappelen.
Maar goed, dit ging wel om een heel belangrijk onderdeel van mijn leven, misschien moest ik me maar over mijn angst voor hem heen zetten…Ongelooflijk, nadat ik mijn moed bij elkaar had geschraapt en de stoute schoenen had aangetrokken durfde ik mijn vader te vragen of hij voor mij de danslessen zou kunnen en willen betalen. En wat helemaal een wonder was, hij reageerde kalm, en geïnteresseerd en vroeg aan mij of ik hem wilde voorzien van de nodige informatie zodat hij een goed idee had van de kosten. Hij zou bij mij terug komen nadat hij alles had geïnventariseerd.
OOOOOOOh baby, can you believe it, mijn droom zou werkelijkheid worden. Ik zag me al in zo’n gezelschap als Fame dansen of nog beter achter een
grote artiest zoals Michael Jackson of zijn zus. Yessssss, ik was in mijn gedachten al zo ver dat ik bijna vergat dat het definitieve antwoord nog moest komen.
Het antwoord liet lang op zich wachten…..bijna te lang. Waardoor ik weer geconfronteerd werd met mijn angsten en weer zou ik degene moeten zijn die naar mijn vader toe moest om te vragen wat het antwoord nou eigenlijk was geworden. Aaaaaarrrgh. Nee, toch, het zou toch niet? Nee, Gracielle niet negatief denken in je droom blijven geloven, kom op. Het dans seizoen gaat al bijna van start dus je moet het wel vragen. Maar zou mijn vader mij niet te brutaal vinden? Zou hij misschien heel erg boos worden dat ik niet heb gewacht totdat hij mij benaderde? Ik wilde dit zo graag dat ik er alles voorover had, ik stapte dus op hem af. Adem in .. en uit .. pffff
Pa? ‘Ja?” -
G: ‘Heeft u nog gekeken voor mij, of u de danslessen kunt betalen?’ (pfffffffffff, zo dat was eruit)
P: ‘HOE DURF JE ME DAT TE VRAGEN? IK KAN VOOR MEZELF NIET EENS EEN BROEK KOPEN. VRAAG HET AAN JE MOEDER, ZIJ KRIJGT DE KINDERBIJSLAG!!’
Al mijn hoop al mijn dromen kletterden met volle vaart naar beneden en spatte in duizenden stukjes uiteen. Daar sta je dan 13 jaar, je droom kapot en nu? Moeder riep ga maar je huiswerk doen, doe goed je best op school zodat je later jouw kinderen wel alles kunt geven. Hmmm, ja, ok. Oooh ik was erg braaf, dus ik ging ook mijn huiswerk doen en ondertussen stierf ik een langzame dood van binnen. Toch nog geprobeerd om het hoogst haalbare op school te bereiken. En gelukt? Nee…voor het VWO gezakt op 0,2 punt. Dat kan niet waar zijn! Oh yeah baby, en het allermooiste is nog dat ik jaren later een belletje van mijn vader kreeg met de volgende vraag;
P: ‘Katja Schuurman’
G: ‘Ja, wat is daarmee?’
P: Nou zij is van 19-02-1975
G: ‘En dus….?’
P: ; Wist je dat niet?’
G:’Nee, maar hoezo?’
P;’Zij heeft vast een paar tonnen op de bank!’
G:’Is dit de enige reden waarom u mij belt?’
P:’ja’
Nou me dunkt, dat geloof je toch niet? Ik geloofde het zelf niet eens dat ik zo’n telefoongesprek had met mijn vader. Mijn vader die niet de moeite nam om zijn dochter op dansles te zetten om vervolgens haar te vergelijken met iemand die dankzij DANS is doorgebroken!
Is dit herkenbaar voor jou, dan lijkt het mij leuk om daar eens over te babbelen en misschien kunnen we nog iets van elkaar leren?
Over de auteur:
Graciëlle Owen
E-mail: graciousgracie@hotmail.com
Zie ook:
Het Interview van 2 internet ondernemers over thuis werken.
